Op mijn (mode)blog: Stephanie Says. Ik zelf ben Stephanie, ik ben zeventien jaar en ik hou ontzettend van mode en van schrijven. Ik doe wat modellenwerk, ik word vertegenwoordigd door '77 models, maar het allerliefste wat ik doe is schrijven en dan vooral over mode. Ik schrijf artikelen voor sevendays, de Lemniscaatkrant en Urbanpark en op dit blog vind je al die artikelen bij elkaar en nóg meer. Dus hou je van mode, ben je nieuwsgierig naar het modellenleven en spreekt mijn schrijfstijl je aan. Dan heet ik je van harte welkom en wens ik je veel plezier!
Shoplog februari
Dagelijks Leven
|
09 Februari 2010 | 17:44:09
Shoplog Februari
De maand februari is nog niet eens halverwege, maar met met uitgaven zit ik al ver over de helft van mijn maandelijkse kleedgeld heen. Maar ik kon deze leuk kleertjes gewoon niet laten liggen. Zeker niet voor zo'n prijs(je).
AIFW report: laatste dag van fashionweek januari 2010
Mode | Evenementen
|
31 Januari 2010 | 21:00:27
AIFW REPORT: LAATSTE
DAG VAN FASHIONWEEK Januari 2010
Om elf uur ’s ochtends word ik op
de westergasfabriek hartelijk ontvangen met croissants en versgeperste jus d’orange.
Ik bezoek de show Breakfast at Amsterdam –
presented by Club Brillant en als je show zo heet hoort daar ook een
ontbijtje bij. Helaas niet met champagne zoals de omschrijving van de show op
amsterdamfashionweek.com suggereert. Maar met dit ontbijtje en het gezelschap
met de voornaamste modemensen van Nederland was ik ook wel tevreden.
La dress by
Simone
Om half twaalf worden de deuren van de zaal geopend en wordt de gasten hen plek
gewezen. Als ik plaats heb genomen en de lichten uitgaan, krijg ik toch weer
een beetje die vlinders in mijn buik: Fashionweek! Voordat de werkelijke show
begint wordt er een filmpje getoond met allerlei fragmenten uit bekende films. Waarom? Omdat alle acteurs in de uitgekozen
scènes brillen dragen en daar gaat het bij Club Brillant (een vereniging van
opticiens) om: brillen. Om de brillencollectie te showen wordt er elke fashion
week een andere designer gevraagd en dit jaar was het de buurt aan het opkomende
label La dress by Simone. Als het
filmpje voorbij is en de catwalk wordt verlicht, worden we allemaal opgevrolijkt
met een schattig Frans liedje en een stuk of tien meisjes die in prachtige zoete
zomerjurkjes en met stijlvolle zonnebrillen op de catwalk op slenteren, terwijl
ze met elkaar kletsen en dingen aanwijzen: net alsof ze zich door Parijs wanen.
Na dit gezamenlijke catwalkbezoek begint de show pas echt. Één voor één komen
de modellen terug om hen zachte jurkjes versierd met strikken te showen. Helaas
is het verrassingsaspect er wel af; alle jurken hebben we al een keer (kort)
kunnen bekijken.
Als de muziek omslaat van het zachte schattige muziekje naar een stoer lied wordt
er een heel ander deel van de collectie geshowd. Nu komen de t-shirts, leggings
en leren jasjes op de catwalk. De T-shirts en jasjes zijn leuk, maar niet echt
vernieuwend. En de laklegging? Oei, die hebben we echt al overal gezien en hij
wordt al nauwelijks meer gedragen. Om daar nu nog mee te komen lijkt me geen
slimme stap.
Nog een keer slaat de muziek om en krijgen we een ander deel van de collectie
te zien: stijlvolle, vrouwelijke jurken. Lange jurken, korte jurkjes en
feestelijke cocktailjurkjes: alles komt langs. De jurken zijn allemaal even
mooi en ik denk dat menig vrouw in de zaal wel zo’n jurkje mee naar huis willen
nemen. Het enige slechte punt van dit deel van de show is dat Kim Feenstra hem
opent en volgens mij niet helemaal in vorm was, want ze loopt echt ontzettend
te stampen op de catwalk. Oeps.
Ondertussen zien we ook nog veel mooie brillen voorbij komen, de meeste zijn
groot en rond, enkele zijn met een dun montuur maar met een speciale afwerking.
Ook de bekende, maar nog steeds populaire Rayban Wayfarer komt nog langs. Al
bij al een prachtige brillencollectie. Breakfast at Amsterdam was zeker een
succes.
Ado les scents by Hyun Yeu
Een uurtje later kunnen we alweer terecht bij
de volgende show Ado les scents by Hyun
Yeu. Persoonlijk keek ik hier het meest naar uit. Ik vind de collecties van
Hyun Yeu, tot nu toe prachtig en vind echt dat hij vernieuwende mannenmode maakt. Nieuwsgierig stapte ik dan ook om half twee de zaal binnen. Naast me werd
wel wat gefluisterd, waarom was de helft van de zaal leeg? Maar één van de
beiden tribunes was gevuld. Waren er dan maar zo weinig kaarten vergeven? Als de lichten eenmaal uitgaan begint ook hier de show met een filmpje: we zien in
het zwart-wit een jongen die nat wordt geregend. Het ziet er erg mooi uit, maar
ik ben er nog steeds niet achter wat het met de collectie te maken heeft.
Als de mannen de catwalk op komen lopen,
wordt het raadsel van de lege tribune beantwoord. De mannen lopen namelijk
eerst de catwalk op en neer en daarna lopen ze de tribune aan de overzijde van
onze plaatsen op, waar ze vervolgens stil blijven staan, als paspoppen. De
collectie van Hyun Yue vind ik weer prachtig. Er zitten mooie pakken, vesten en
jasjes tussen. Er komt onder andere een geweldige gebreid vest voorbij wat een
combinatie is van een colbert jasje en een casual vest. Maar ik ben vooral weg van de prachtige
broeken, wat zou het heerlijk zijn als alle mannen in zulke mooie broeken rond
zouden lopen! Er zitten wat stukken bij,
die ik persoonlijk niet echt super vind. Maar alles bij elkaar vind ik het weer
een bewonderenswaardige collectie: Hyun Yue heeft weer goed zijn best gedaan en
met succes!
Bye Fashion Week
Na de show kan er in de welkomshal nog een drankje worden genuttigd en natuurlijk worden gepraat over de shows. Na een wijntje en een glimlach in een camera, zit het er weer op en ga ik weer naar huis om mijn stuk te schrijven. Altijd weer genieten, de fashion week. Helaas is het nu weer rustig in Amsterdam, maar over een paar maandjes kunnen we weer. Dag Fashion week, tot gauw!
Shoplog Januari
Shoplog
|
16 Januari 2010 | 19:03:50
Shoplog Januari
In Januari heb ik me ongelooflijk uitgeleefd en geweldige kleren gekocht. Helaas heeft mijn camera het begeven dus kan ik nu even geen foto's uploaden. Behalve alvast dit voorproefje:
sneeuwpret en modellenwerk
Dagelijks Leven
|
06 Januari 2010 | 09:15:56
Sneeuwpret en modellenwerk
Terwijl al mijn klasgenoten na hen vakantie door de sneeuw naar school fietsen, glibber ik op mijn hakjes naar het station en wanneer de eerste les op mijn middelbare school begint zit ik lekker te doezelen in de trein. Mijn eerste schooldag na de kerstvakantie heb ik mogen inruilen voor een fotoshoot. De dag begint al goed, met een treinreis van 1,5 uur door een prachtig besneeuwd Nederland. Normaal kijk ik altijd op tegen het reizen, maar met zo'n schattig wit Nederland dat aan me voorbijtrekt en met het idee dat ik hier nog wag mag slapen in plaats van op school moet zitten vind ik het reizen een stuk leuker.
Op het station van Arnhem wordt ik opgehaald door de stylist die me naar de studio brengt. Daar aangekomen val ik bijna flauw van het temperatuursverschil. Hoe koud het buiten is, zo warm is het binnen. Even later komt ook het tweede model aan en krijgen we een kopje koffie om op te warmen. Daarna begint het proces dat ik inmiddels al zovaak heb doorgelopen: make-up, haarstyling, doorpassen en shooten maar! Als eerste worden onze nagels (ja, ook van onze tenen!) in een roodpaarse kleur gelakt, daarna krijgen we erg futuristiche make-up op; naast de foundation worden we ingesmeerd met donkere oogschaduw en paarse glitters over het halve gezicht. Daarna komt het stuk wat ik het spannendst vind; het doorpassen. Ik zie voor het eerst de kleding die ik moet dragen en (spannend) moet proberen of alles past. Gelukkig pas ik in de broek en in het jasje dat voor me is klaargelegd maar wat ziet het eruit. Alles is groot en zwart met rare flappen aan alle kanten en ik begrijp niet hoe iemand dit ooit heeft kunnen ontwerpen. Maar als model mag je geen mening hebben; zeker niet als je aan het werk bent dus ik hou mijn mond en loop vrolijk in de kleren én de toegevoegde enorme hakken rond. Er wordt me gevraagd om eerst alleen en dan samen met het andere model te poseren. Alleen poseren gaat prima, maar het is niet écht inspirerend. Er wordt gevraagd om dezelfde poses die ik al zo vaak heb aangenomen. Daarintegen is het samen poseren gezelliger, spannender en nieuw voor me. Eenmal heb ik samen geposeerd met een man, maar nog nooit samen met een ander meisje. De poses worden steeds gekker en als ik de foto's op de computer te zien krijg, ziet het er heel stoer en futuristisch uit en ook de kleding is een stuk mooier op de foto dan in het echt.
Om een uur of vijf ben ik klaar met shooten en heb ik nog even tijd om met een vriendin Arnhem in te gaan. Al bij al; een prima alternatief voor een dagje school.
Sinterklaas kwam en bracht..
Dagelijks Leven
|
14 December 2009 | 13:53:24
Sinterklaas kwam en bracht..
een polaroid camera voor Stephanie! Ik had er zo op gehoopt, maar nooit verwacht dat Sinterklaas nog een werkende polaroidcamera voor mij kon vinden. Maar jawel, 6 december lag er een prachtige doos met polaroid camera in mijn schoen plus een filmpje. IK HEB EEN POLAROID CAMERAAAAA!! JOEGHEI! En ik hoop dan ook dat ik jullie zeer binnenkort kan vermaken met wat mooie polaroid-kiekjes. Spannend!
Coiffure Awards
Modellenwerk
|
30 November 2009 | 19:24:03
Coiffure Awards
(Coiffur)e-mailtjes
Ondanks dat ik van mijn eerste - en overigens ook enige - casting voor de Coiffure Awards (remember: Bon Ton) niets heb gehoord, stroomde deze week mijn mailbox vol met coiffure-mailtjes. Maar liefst víer haarstylisten wilde me boeken voor een fotoshoot. Maar het geluksgevoel was ook weer snel voorbij toen ik mijn agenda erbij pakte. Van de vier shoots kon ik er maar één doen de rest was, hoe verrassend in en rond mijn examenweek. Maar voordat ik deel mocht nemen aan de shoot, moest ik eerst nog een tripje naar Hilversum maken.
Hilversum
De haarstylist waardoor ik was geboekt wilde dat ik voor de fotoshoot naar Hilversum kwam voor een zogenaamde 'colorshine' behandeling, wat voor vol en glanzend haar zou moeten zorgen. Gelukkig was ik afgelopen week vrij, dus kon ik donderdag rustig de trein in stappen voor mijn 2-uur-durende reis naar Hilversum. Daar aangekomen was het weer een heel gedoe om de weg te vinden. Maar na wat rondjes te zijn gelopen, door mijn niet kloppende google-maps route, vond ik uiteindelijk de kapsalon.
De kapper betaalt
In de kapsalon werd ik hartelijk ontvangen en kreeg ik meteen een kopje cappucino aangeboden. Al gauw stonden er drie mensen om mij heen aan mijn haar te plukken en erover te discussieren. Uiteindelijk werd besloten om mij lichte highligts te geven en de beloofde colorshine behandeling. Ik vermaakte me prima in de kapsalon met de stapels modebladen en toen mijn haar werd uitgewassen, terwijl ik op een ligbank lag (luxe!) werd ik ook nog eens verwend met een heerlijke hoofdmassage. Ik ga normaal echt twee keer per jaar naar de kapper, dus dit had ik echt nog nooit meegemaakt. Ondanks dat ik 2,5 uur (!) in de kapsalon verbleef, vond ik het echt ontzettend leuk en relaxed. Toen ik naar buiten liep en een blik op de prijslijst wierp was ik wel blij dat ik de behandeling niet zelf hoefde te betalen.
Coiffure shoot
In plaats van naar school ben ik heerlijk eem dagje in Amsterdam geweest. Helaas wel uren met gemiddeld vier mensen om me heen die tegelijkertijd aan mijn haar liepen te rukken. Er was namelijk een prachtig plan voor mijn haar, maar helaas had mijn haar er minder zin in dan de haarstylisten. Na zo'n 3 uur zat mijn haar pas in model en toen dat was uitgesproken, mocht ik ook niet meer met mijn hoofd bewegen, waardoor ik heel krampachtig van de visagie naar de styling naar de fotograaf liep. Ik voelde me ook echt bevrijd toen de foto's klaar waren en ik mijn vreselijke kapsel mocht vernielen en mijn (jawel) blauwe oogschaduw van mijn ogen kon halen.
Maar buiten het getrek en de kramp was het wel weer een erg gezellig met de andere modellen, die hetzelfde lot als ik ondergingen, met de visagisten die heel de middag liedjes liepen te zingen en met Otto van den Toorn (van model in 1 dag) die me bij ons wederzien drie kussen gaf. Tja, dan kan je dag sowieso niet meer stuk.
Wat is er nou beter dan na een week school even de stad in te gaan om te winkelen en dan ook nog eens goed te slagen. Gisteren heb ik weer een geweldig rokje gekocht bij de H&M. Weer hoog en lekker roze!
Modellenwerk en eindexamen doen; geen perfecte combinatie.
Modellenwerk
|
30 Oktober 2009 | 14:42:42
Modellenwerk en eindexamen doen; geen perfecte combinatie.
Een eindexamenjaar en modellenwerk is niet echt te combineren. Bijna elke keer als ik een mailtje van mijn bureau krijg met de vraag "Kunnen we je in optie zetten?" moet ik "Nee" antwoorden. Nee, want ik heb schoolexamens. Nee, want ik heb een belangrijk practicum. Nee, want ik heb profielwerkstuk bespreking en zelfs Nee, omdat ik geen lessen kan missen. De meeste grote opdrachten zijn doordeweeks, want ook fotografen, visagisten en stylisten willen in het weekend graag vrij zijn. En omdat ik doordeweeks te veel belangrijke schoolactiviteiten heb, gaan die opdrachten aan mijn neus voorbij.
Totdat ik een paar weken geleden een mailtje kreeg of ik misschien 25 oktober beschikbaar was voor een beautyshoot van B-academy. Dus ik sprint naar mijn agenda en 25 oktober is helemaal leeg; het is namelijk het eerste weekend van mijn herfstvakantie. Een prima moment dus om weer eens met wat modellenwerk aan de slag te gaan.
Een paar dagen voor de shoot krijg ik een mailtje van een ander model van mijn agency. Of we misschien ergens kunnen meeten en samen de weg kunnen zoeken in Amsterdam. En zo gezegd, zo gedaan. Op zondag 25 oktober zie ik haar om half 10 op het Centraal Station in Utrecht en de stemming is meteen gezet. We praten over onze opdrachten, roddelen over andere modellen en zeuren over de trein die, zoals gewoonlijk, vertraging heeft. Eenmaal in Amsterdam aangekomen, rijdt de bus die we wilden nemen niet. Dus moeten we te voet naar de fotostudio. En wonder boven wonder vinden we in een keer de weg.
Bij de studio aangekomen weet ik niet wat ik zie, het is een prachtige ruimte, met ontzettend hoge plafons en één wand is helemaal bedekt met modefoto's. Er staan prachtige meubels en overal hangen ingelijste modefoto's van prachtige modellen. We worden voorgesteld aan de crew en algauw gaan we aan de gang. We worden naar boven gebracht waar een heuse kapsalon is ingebouwd en waar we worden opgemaakt en ons haar wordt gedaan. Het leuke is, dat deze keer ook om mijn mening wordt gevraagd. Ik ben niet alleen model, maar mag ook echt meebeslissen over de make-up.
We zijn met een stuk of zes modellen en vermaken ons prima tussen het make-upen door. Na een lange dag vol make-up, kleding en haarstyling worden even snel foto's gemaakt, in ongeveer een kwartier en dat was het dan. Ik mag weer naar huis. Gelukkig ben ik best op tijd klaar, maar als ik op het station aankomt zie ik dat het toch niet zoveel uitmaakt, want mijn trein is natuurlijk vertraagd. Dus ben ik minstens vijftien keer zo lang onderweg naar huis als de tijd dat het kostte om de foto's te maken. Maar ach, je moet er wat voor over hebben.
Joeghei! Het is me eindelijk weer gelukt iets leuks te vinden, nouja zelfs iets geweldigs en ook nog eens voor een leuk prijsje. Rotterdam is een vreselijk lelijke stad, maar geweldig om te winkelen. Als je er ooit bent, sla dan vooral de New Look en de Primark niet over, want daar heb ik deze twee geweldige kleertjes aangeschaft.
Boyfriend Blazer met schoudervullingen! (13,00 - Primark)
Als je na de vakantie weer terug op school komt, baal je dat de vakantie voor bij is, maar ben je toch een beetje blij; een beetje trots. Je hebt eindexamenjaar bereikt. Na vijf jaar ploeteren ben je nu een echte examenkandidaat en je weet dat na een paar maandjes alles voorbij zal zijn. Dan ben je klaar met de middelbare school.
De eerste paar weken gebeurt er op school niet zoveel en met het idee '"Ik ben een examenkandidaat" zit je lekker ondeeruitgezakt in de les te wachten op wat gaat komen. Maar als dan na zes weken de schoolexamen week begint, piep je wel anders. Al weken van te voren ben ik naar de bieb gegaan, om als een echte zes-vwo-er examenbundels en samengevat boekjes te lenen. Uren zat ik met mijn roze pantoffels en een pot thee op de bank met alle boeken die ik maar over scheikunde en natuurkunde kon vinden. Alhoewel ik in het begin er niet veel van kon maken. Kon ik na zo'n 2 examenbundels te hebben afgewerkt best wel goed zuur-base reacties.
Vol goede moed ging ik maandag dan ook op weg naar mijn eerste schoolexamen van die week; drie uur scheikunde. Vreselijk! Maar al bij al, moest het wel te doen zijn, dacht ik. Na de eerste opgave vlot te maken, slechts begrippen, komt er een som die ik nog nooit heb gezien en waar ik na 1,5 uur (!) nog geen antwoord op heb. Als ik dan beslis om maar naar de volgende vraag te gaan zie ik nog meer rare tekens dan daarvoor. Na drie uur staat mijn blaadje vol me rare berekeningen, die voor geen snars kloppen. Maar de tijd is om. Ik lever mijn blaadje in en dat was het dan. Het punt wil ik niet weten; maar ik weet in ieder geval dat 6-vwo-er zijn toch minder leuk is dan verwacht.
Om elf uur ’s ochtends word ik op
de westergasfabriek hartelijk ontvangen met croissants en versgeperste jus d’orange.
Ik bezoek de show Breakfast at Amsterdam –
presented by Club Brillant en als je show zo heet hoort daar ook een
ontbijtje bij. Helaas niet met champagne zoals de omschrijving van de show op
amsterdamfashionweek.com suggereert. Maar met dit ontbijtje en het gezelschap
met de voornaamste modemensen van Nederland was ik ook wel tevreden.
